12.9.2009 · Kategori: Sevgi


Seni seviyorum,

Cunku, Her sabah kalktigimda
Yasamak için tek neden,sen varsin
Fakat seni sevmek için binlerce nedenim var.

Seni seviyorum,

Cunku, Bu siyah beyaz dunyada tek renk sensin,
Bir ressamin fircasindan cikmis gibi.
Ama alalade bir renk degil,
Gokkusaginin her tonunu gölgede birakan bir renk.

Seni seviyorum,

Cunku, Bu soguk gunde icimi isitan bir esinti gibisin.
Hafiften esiyorsun, Iliklerimi isleyerek.
Sonra da kaybolup gidiyorsun,
Daha nereden geldigini anlayamadan.

Seni seviyorum,

Cunku, Seni sevmekten baska bir sey gelmiyor icimden.
O kadar dogalki bu duygu, Ruhumun derinliklerinde,
Sanki dogdugumdan beri var.

Sadece ortaya cikmak icin seni bekliyordu.

Seni seviyorum,

Cunku, Sensiz bir yasami artik dusunemiyorum.
Sensiz bu kuru dunyada yasamaktansa,
Olumun soguk nefesini opmeyi

Bir daha hic seni gormemektense
Hayata arkami donmeyi tercih ederim.

Seni seviyorum,

Cunku, Ne zaman bir ask siiri duysam,
Misralardan sen akiyorsun.

Ne zaman eski bir sarki gelse kulagima,
Gitar telleri arasindan suzulen notalar,
Seni getiriyor bana.

Seni seviyorum,

Cunku, Sen hep benimlesin.
Gozumu kapatmam yeterli seni gormem icin. Tatli narin tenini...

Seni seviyorum,

Cunku, Belki de ilk defa bir kadinin kokusu beni cilgina ceviriyor
Icimden Odyseus a turku soyleyen deniz kizlari da
Onu ayni kokuyla bastan cikarmaya mi calistilar acaba diyorum.

Seni seviyorum,
Cunku, Gozlerinin icindeki binlerce yildiz,
Gecenin karanligini delip geciyor.

Bana bakaraken kendimi yildizlara tepeden bakiyor gibi hissediyorum

Seni seviyorum,
Cunku, Benligim sana ait. Sen onu burusturup cope de atabilirsin,
Kalbine yakin bir yere de koyabilirsin.
Tanrim! O kalbine yakin sicak yerde olmak istiyorum.

Seni seviyorum,
Cunku, Sen sensin. Ama sen beni
Ben oldugum icin seviyor musun? Onu kim bilir.

Seni seviyorum
Cunku, Seni sevmeyi seviyorum.
Seni koklamayi seviyorum. Sana dokunmayi seviyorum.

Seni seviyorum,
Cunku, Saclarin ellerimin arasindan kayip giderken,
Dunyadaki cenneti bulmus gibiyim.
Bir an elimde tutuyorum o cenneti.
Bir an sonra belki de, Tamamen ellerimden kayip gitmis olacak.

Seni seviyorum,
Cunku, Ben hic bir kadin icin siir yazmadim,
Bu hep tuhaf gelmisti. Ama simdi Senin icin siir yazmamak tuhaf geliyor.

Seni seviyorum,
Cunku, Icimde bir umut var.
Bu siiri belki basucuna koyarsin.

Kimbilir belki yanina da kirmizi bir gul...

Seni seviyorum,
Cunku, Tanri cicekleri yaratirken
Seni de onlarla beraber yaratmis
Papatyadan guzel, Zambaktan asil,
Manolyadan tatli, Gulden daha guzel kokulu.

Seni seviyorum,
Cunku, Guzelligine melekler imreniyorlar.
Dunyada ise, Olumluler arasinda
Galiba bir tek benim gibi bir iki sansli Onu farkedebiliyor.

Seni seviyorum,
Cunku, Olene kadar Yok olana kadar Seninle olsam,
Bu herhalde bir ceza gibi gelir,
Daha cok senle olamadigim icin.

Seni seviyorum,
Cunku, Senin tarafindan sevilme fikri bile
Bir insani hayati boyunca mutlu edebilecek kadar guzel ve asil.

Seni seviyorum,
Cunku, Seni anlatmak icin misralar yetmiyor.
Dusunuyorum bir kis gecesi bunu yazarken,
Acaba kac sair onun guzelligini anlatmak icin

Binlerce misra yazdi.

Seni seviyorum,
Cunku, Senin gulumsemen gunesin dogusu gib,
Insana herseyi unutturuyor,
Sadece seyredip tadina varma hissi uyandiriyor.

Seni seviyorum,
Cunku, Bu kadar nedenden sonra bile
Seni ne kadar sevdigimi anlatamadim...

(Alıntı)

7.7.2009 · Kategori: Sevgi

Aşk ciddi iştir. Başlangıcıyla, yaşıyorken ve bitiyorken. Ve hatta bittikten sonra. Birisinin hayatından geçip hiç yaşanmamış olamazsınız. Var olduysanız var olacaksınız demektir.

Her ilişki nasıl olursa olsun, nasıl başlamış ve nasıl bitmiş olursa olsun yegane. Başka bir sen yok hayatta, başka bir o da. Başka bir “ siz “ ise imkansız. Bir daha kimse onun gibi tutmayacak elinizi, artık onun tutmasını istemiyorsanız bile. Eğer geçtiysen birisinin hayatından karşındakine de, kendine de, yaşadığına da sorumlulukların vardır ilişkin bitse bile.

Yaşadığına saygın olmalı. Sevgiyle anılmayı seçmeli insan. Yaşadığını büyük, yaşadığını özgün, yaşadığını aşkla yaşamalı. Bittiğinde anı defterleri nefret ile değil iç acıtan ama gülümseten, iyi ki dedirten hikayelerle dolmalı. Yaşadığının bir anlamı olmalı...

Masal kahramanları gibi yaşamalısın aşkını. Gerekirse kahraman gibi ölmeli aşk. Canım acır, ben tırstım, ben korktum diyorsan da, fare gibi bir deliğe giriyorsan da belli etmeyeceksin karşındakine. O senin, aşkına değdiğini düşünmeli. Adam gibi olmalı son sözler, son bakışlar. Buradayım demeli gözlerin, hayatına girdim çıkamam artık, başın sıkışırsa buradayım demeli.

Yok saymakla belki de en çok kendimize yapıyoruz haksızlığı. Kendimize ihanet ediyoruz. Hayatlarımız, bir bölümünü çıkarıp çöpe atacak kadar değersiz mi? Bir ilişki bittiğinde unutmak, acı çekmemek için dönüp dolanıyoruz ortalarda. Hatta acı çekmemek için bitiriyoruz bazen en güzel aşk masallarını. Aman da üzülmeyelim diye giriveriyoruz masum birinin hayatına en bencil halimizle. Başkalarına güç gözüken içimizdeki en büyük acizlik aslında. Bir aşktan kaçmak ve kaçarken yaptıklarımız bizi anlatıyor. Özeti çıkıyor insanlığımızın. Kim koca yürekli, kim ufacık. Sadece doğru yerden bakanlar anlıyor belki ama biri daha var ki anlayan, en büyük dersi o veriyor insana yıllar sonra da olsa. İnsanın kendisi...

Yine de bana ağır gelir, ben fareyim diyene daha az romantik sözlerim var. Buyursun buradan yaksın; Duygunu, sevgini koymadığın bir ilişkinin, bitirirken bile iki güzel kelam edemeyecek olduğun ilişkiye girmenin, şöyle en bilimsel açıklamalı kokusal, bedensel ve ihtiyaç içeren ilkel bir çoğalma isteğinden ne farkı var? Ha "ben ilkelim kardeşim, bak Darwin teorisi üçüncü evrim" diyorsanız karışmam, kalp de sizin, vücut da, akıl da. Tek ricam kendinize kendinizin evresinde bir eş aramanız ve bulmanızdır.

İnsan gibi yaşayıp, insan gibi bitirmeli, bittiğinde de birisinin hayatında hep olacağının sorumluluğuyla yaşamalı aşkını insan.

Sizi sevdiği, değer verdiği için pişman olmamalı kimse. “Sevmeye yetmez herkesin kalbi” demiş Murathan Mungan. Ne güzel demiş. “Ayrılık da sevdaya dair, ayrılanlar hala sevgili” demiş Atilla İlhan. Pek güzel demiş.

Bu da benden olsun diyerek kapatıyorum oturumu;

Sevmek büyük iş! Küçükseniz sevmeyin!...

11.4.2009 · Kategori: Sevgi

Sevsen de, sevmesen de, Gelsen de, bekletsen de,
Mektup dahi, yazmasan da, Sana asla, gücenmeyeceğim.

Seni görmeden, özlemem, Dinlemeden, bile anlamam,
Seni içselliğimde yaşamam, Farkındı, asla anlatılamazdı.

Sen yeter ki, ürkme, korkma, Bir garip korkuyu, hiç yaşama,
Heyecanlanma, asla saklanma, Kıyamam, kalbinin atışlarına.

Sen masumsun, garip bir kuşsun, Hicranını, hıçkırıkla yudumlarsın,
Gözyaşların, ekmeğinin katığıdır, Seni ağacın dallarında mesh ederim.

Konuşamazsın, haykıramazsın, Edebi terk edip, arsızlaşamazsın,
Hayâ örtün, suskunluğun ahengindir, Seni bu halinle severim, benimsin derim.

Alıntı.
5.2.2009 · Kategori: Sevgi


'Seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli' diyordu şair.

Yanına yaklaşmaya imkan olmayan bir güzelliğe hasret böyle güzel anlatılır. Bende seni hep uzaktan sevdim,asla cesaret edip sevdiğimi söyleyemedim. Mümkün olup ta sevgine ulaşamadım,kalbine girip de içinde dolaşamadım. Kendi halimde ellerim ceplerimde yanlızlığın azabıyla dolaşırken. Yaşam boşluklarımı senin hayallerinle doldurup avunurum. Ama ne yaparsam yapayım o şarkıdaki en güzel şeye ulaşamıyorum. Ne güzün ne baharda ne yazın nede kışta, ellerini elimle,bellerini kolumla Sarıp dolaşamıyorum. Seni uzaktan sevmeyi ben yalnız yaşıyorum. Belki de ömür boyu karşılıksız olarak sevmeyi sürdürecek bir kalbi taşıyorum.
Seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli demek bana yetmiyor. Elimdeki sadece,seni uzaktan sevmek,fakat hasret bitmiyor. Yarattığım hayalin gözlerimden gitmiyor. Cesaretim sevgimin yarısı kadar olsaydı böyle uzaktan sevmez. Gördüğüm her yerde gırtlağımı patlatır aşkımı haykırırdım. Olsun,bütün gerçeklere rağmen ben seni ümitsizce seviyorum.
Ve ne yapacağım,inanki bilmiyorum. Şair haklı çıksın diye. Elimden gelen tek şey,uzağa gidiyorum. Kalbim kabul etmiyor ama beynim biliyor. Her kalb birgün gelince başka kalbi seviyor. Biliyorum ki sen de benim gibi bir gün birisini görecek ve beğeneceksin. Belki de görmüş ve beğenmişsindir. Eğer öyleyse veya öyle olacaksa umarım hiç bir zaman uzaktan sevmezsin. Sevdiğinin sevgisiyle birlikte el ele diz dize şairi yalancı çıkartırsın.
Ümit fakirin ekmeği,sevenin sevgisinden sonra her şeyi.
Olurya belki sende öğrenir beni uzaklardan çağırırsın. Şaire inat olsun hep yanımda kalırsın. Seni yakından sevmek aşkların en güzeli diyerek haykırırsın.

Alıntıdır...

4.2.2009 · Kategori: Sevgi


Ve düslerim avuclarimdayken..gördügüm birtek sensin !


Varligimin tek anlami/yoklugun !
Sen'siz büyüdügüm günlerde büyüttüm sen'imi...
Bu yürege sigmayacak kadar Kocamansin artik...

Baktigim hersey/de Sen ol..Senden birseyler olsun istiyorum!

Gercege bölersek bizi /gönülü ezen ' sadece mesafeler oluyor...
Hayallerimde ise Kocaman bir biz Hayati avuclarimizin icine almis olabilen!
Seni seninle yasayabilmek... / ...
ögrenmesi vaktimi aldi!Ögrenebilmesi Güctü..
Büyük bi sorumluluktu..
Bi türlü varliginin benimle olmasini kabullenemiyordum..
Cünkü birsey yok'ken zaten gitme ihtimali olmazdi../
Ve bu yüzden O insani kaybetme korkundan yoksun olurdun..
Yani..ben seni sensiz yasamayi kabullenmistim..
Kaybetmemek ugruna..

En incelere kadar düsündüm seni/beni...
Sevgimi yollara serptim..Hasretin armaganim!'Gözden uzak olan Gönüldende uzak olur'- derler ya..
Sadece varligini hissetmek (bile) yeterli/mutluluklarin en zirvesine cikabilmek icin!
Dokunmasi bambaska ama ... Hissederek seviyorum seni !
Gözlerimle degil Yüregimle seviyorum seni ...
Ellerimle degil Kalbimle dokunuyorum sana ...


Gülüslerimin kahramani..Bi tebessümün bin ömre bedel..
Öyle yakisiyorki sana gülüsler/...Benimkileride sana armagan ediyorum!
Sen hep mutlu ol ...
Biliyorum vuslat' yakinlarda...Ve yine biliyorum sabretmesini bilmeli insan..
Sabrediyorum !!
Cok degil..Uzaktsam belki elimi dokunucak gibiyim sana..
Biraz Sabir..Biraz Zaman..
Elbet birgün kavusacagim sana !
Seni seviyorum Gülüs'lerim..
Mutlulugum ..(sun)..

Alıntıdır..

3.2.2009 · Kategori: Sevgi


Bugün sana üşüyorum, içimde sessiz çığlıklar ardı ardına kopuyor, arzularım yoklukla öpüşüyor. Bütün geceleri sabahlara bağlıyorum, senin bana ağlayışını hatırlıyorum, her sevişmemizden sonra sen bana sırtını döner ağlardın, ben niye ağladığını her soruşumda sen sadece bilmiyorum derdin ve ben kendimi her soruşumda suçlu hissederdim.

“Sen kendini suçlu hissettiğin için ağlıyordun , sen ağladığın için ben kendimi suçlu hissediyordum.”

Şimdi yoksun ama ben hala kendimi suçlu hissediyorum, belki de suç seni benden ayıranda ama bunu sende bende bilmiyoruz.

 Şimdi yoksun; her telefon çalışında sen olmadığını bile bile telefonu ben açıyorum, ne olursa olsun dönmeni hep istedim, her sevişmemizden sonra ağla, teninde başka tenin kokusunu getir ama dön.

 Her gecemiz gizli bir günahtı kendimizden habersiz, olup biten her şeye rağmen biz günah ağacının birer meyvesiydik ama sen hep ağlıyordun, Ah! Niye ağladığını bir bilsem, niye gittiğini ve gidişinden sonra dönmek istemediğini, Ah! Bir bilsem.

 Bıktım, öylesine bıktım ki önünde diz çöküp sana “git eğer başka biri varsa ve seni ağlatmayacaksa ona git, beni terk et, yeter ki ağlama” ama ben bunları söylerken bile sen ağlıyordun.

 “Siz hiç sevdiğinizi başka birine gitmesi gerektiğini söyleyecek kadar sevdiniz mi?”

 Umutsuzum ve bugün sana üşüyorum, uzaksın, uzaklığın içimi üşütüyor, yokluğun içimi kanatıyor. “Birini unutman gerekiyorsa başka birine sığın” bunu sen söylemiştin bana, senin teninin kokusunda başka hiçbir tenin kokusunu solumadım, hiç kimseyle göz göze gelmedim çünkü seni unutmak istemedim, sen benim vazgeçilmezliğimsin, yüreğimde sana ait bir şeyler var ve yaşadığım sürece var olacak. Bugün sana üşüyorum çırılçıplak bir yürekle...


Alıntıdır.

2.2.2009 · Kategori: Sevgi


Söylenmeyen sözlerin ağırlığı, demir balyalar gibi çöktü yüreğime...Bir yanardağ misali gönül dağım!Hani bazen diyorum ki patlasa bu yanardağ!...Dökse içindeki her şeyi dışarı!...Boşalsa!...Rahatlasa artık!...

Sonra duruyorum...Sonra susuyorum...İçimden çıkan lavların etrafı yangın yerine çevireceğini düşününce kilit vuruyorum dilime...."Yan!" diyorum içime!..."Sadece sen yan!" Ve "Dayan!" diyorum gönlüme!..." Herkes mutlu olsun!Sen dayan!.."

Dayan be gönlüm!...Dayan ki , elbet birgün görecektir sevgili arşa yükselen alevlerini...Dayan ki , elbet bir gün sende açan alev kırmızısı güllerin kokusu yâre ulaşacaktır...Dayan ki bir gün alevlerin, sevgilinin gözyaşıyla buluşacaktır...Dayan gönlüm!... Seni de elbet bir anlayan olacaktır!...

Dayan be gönlüm!..İçine akıttığın gözyaşınla bile sitem etme sevgiliye!...Derdini başına tac et "Sevgiliden geldi." diye...Ve dayan , sorma "İçime bu yangını salıp da nereye gitti?" diye!...Sen sevgine sadık ol, o seni sevmese bile!...

Dayan be gönlüm!...Bîçâre değilsin Yaradan sana yâr...Kimsesiz değilsin, yanında "Kimsesizler kimsesi" var!...Biliyorum! Sığmazsın hiç bir yere bu sevdayla, dünya sana dar!...Ama dayan gönlüm!..Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var!...

Dayan be gönlüm!...İçindeki aleve attığın tohumları gözyaşınla yeşert!Dayan ki her şey bitecek bir gün, kalmayacak ne gam ne dert!...Alev kırmızısı güllerden der demet demet...Bil ki!...Bil ki bir gün mutlaka bitecek bu hasret!...

Alıntıdır.

1.2.2009 · Kategori: Sevgi


Gidişim neyi degiştirecek bilmiyorum, ama gidiyorum... yüreğimde söylenmemiş sözlerin acısı, ellerimde ellerini tutamamış olmanın sızısı gidiyorum...  boğazımı düğüm düğüm eden bir cümle şimdi "seni seviyorum!"söylenmedikce nefes almamı engelleyen, kulağına ulaşmadıkca anlamını yitiren bir cümle şimdi... "seni seviyorum!"
içimde "seni seviyorum"un söylenmemiş acısı gidiyorum....


yaz yağmurları dökülüyor yollarıma. tenindeki yaz kokusu benimle geliyor. ben seni alıp yanıma sensizliğe gidiyorum. tenimde yokluğunun soğuğu dilimde söylenmemiş bir "seni seviyorum" gidiyorum...
kendimi sakin bir sahil kasabasına atmak çare sanki. keşkelerin kıyısında bir baraka bulsam... demirlesem yüreğimi... tuzlu kumlara versem sırtımı... yaralarıma bassam denizin tuzunu... acıtsam kanatsam... kanayan, acıyan hep bir "seni seviyorum" cümlesi...

içimde bir yanardağ var bilmiyorsun. patlamaya hazır volkanlar saklıyorum. lavlar büyütüyorum yoklukta... tüm bu havai fişek gösterisini harekete geçirecek şey ise bir "seni seviyorum" cümlesi...

yolların karanlığı daha çok keskinlestiriyor içimdeki sızıyı. "seni seviyorum" cümlesi bilendikçe bileniyor paslı bir bıçak gibi. boğazımda düğüm düğüm kaldıkca daha da acıtıyor canımı... kanatıyor içimi. yüreğime kadar sızıyor kanım. kan doluyorum... gözlerimle tüm kanı ağlıyorum...  "seni seviyorum" bir söylenmemiş söz dilimde..."seni seviyorum"larımı alıp gidiyorum bu şehirden. kaçamak bakışlar atıyorum dikiz aynamdan.

yağmur diniyor yollarda. ama hala damlalar dönüyor gözlerimin önünde... yağmur değil gözyaşı damlaları... ıslanıyor "seni seviyorum"lar. ıslandıkça daha da ağırlaşıyorlar... ağırlaştıkça yüreğime daha fazla bir ağrı saplanıyor.
gidiyorum... ağlamaklı bir "seni seviyorum!" bırakıp bu şehirde, gidiyorum...

söylenmemiş sözler kadar iç acıtan bir şey yoktur bu dünyada.

söylenmemiş sözler mezarlığına gömüp sevdamı gidiyorum bu şehirden...
ağlama sevdam. toprak soğuk, toprak karanlık olsa da yeniden doğacağın gün de vardır elbet kaderinde... alnına kazınmış bir isim vardır... doğacağın güne kadar ben, gidiyorum...

sen gidince üşüyor bu yürek.... gece uzuyor... sensiz geşen geceler beni ihtiyar ediyor... hani gitmesen diyorum... "hani gitmesem diyorum!" senin her gidişinde sürgün oluyorum ben... en kötüsü aslında gitmeden sürgün olmak... içimi acıtıyor böyle sürgün yasamak...
"hani gitmesek diyorum!..."  "hani bitmesek diyorum...."

 

Alıntıdır.
13.10.2008 · Kategori: Sevgi


Bir Zaman Gelir..Her Sey Unutulur..
Hic Yasanmamıs Gibi Durur Evler, Odalar, Zamanın Gerisinde..
Bizler İlerlemis Oluruz Cunku..


Nankörlüğümüzle..
Aşk'ın Kıyameti Budur Aslında.. Yaşanılanı
Hiçe Saymak , Unutmak, Vefa'dan Bi Haber olmak..
En Nihayetinde Nankör Olmak! Aşk'a Kıyametleri Koparttırır .
Kimisi Aldığını Zannederken Verir, Karşısındakini
Yüceltir, Kimisi Vermeyi Bile Bilmez
Aşkın Uç Noktalarını Görememiştir.. Hep İster..
Hep İsteyen, Görmeyen, Dinlemeyen.. Bu Alışverişte
Bir Hayalden Düş kırıklığından Başka Hiç Birşey
Elde Edemez, Hayal ettiği de Kendinindir Zaten... . Kendine Kalır..
Aşk Bir Danstır Aslında ; Tarafların Uyumuyla Bir
Şaheser Haline Gelir,
Bunun Yanında Komedramlar Yaşanacaktır Elbette..
Çılgınca Kendini Kaptıranlar, Dans Etmesini Bilmeden
Kabugunda Duranlar Maskaralar, Birbirinin Ayağına Değil ,
Üstüne BASANLAR  Elbette Vardır , Olacaktır.

Onemli Olan Kıymet Bilmektir.. Vefa Satılmaz Hic Bir Yerde..
Aşkın Kendine Özgü Bir Dili Vardır Bilirmisiniz?
Bilmeyenle Konuşmaz Zaten, Ama Gel Görki Herkesin
Yüreğinden Nedenini Bilmesede Bir Hüzzam Şarkısı Geçmiştir..
Aşk Konuşur! Duymasını Bilene..

Yanınızdakinin, Yakınınızdakinin Kıymetini Bilin
Aşkı Küstürüp, Ne Kendinize Eziyet Edin
Ne Karsınızdakine...
İnsan Oğlunu Ayakta Tutan En Büyük Duygulardan Biri Budur...
Aşk Yaralı dır Ve Neredeyse Çaresiz Hale gelmiştir.
Herkes Gercekten Daha Duyarlı Olabilir..
Ve Dikkat edin Aşk Gezegeninde Kıyamet Her An Kopabilir..

26.7.2008 · Kategori: Sevgi

O durmadan kaçıyor, sen ardından gitmiyorsan; o günün her saatinde saklanıyor, sen yollara düşüp deli divane aramıyorsan; o sana acıların en büyüğünü tattırıyor, sen bundan en yüce hazzı duymuyorsan; boşuna aldatma kendini, onu sevmiyorsun demektir.

Elindeki içki kadehinde, dudağındaki sigarada, okuduğun kitapta, mırıldandığın şarkıda, söylediğin şiirde, gördüğün rüyada ve yaşaman için ciğerlerine doldurduğun havada o yoksa; Onun vazgeçilmezliğini anlamamışsan; Onu sevmiyorsun demektir.

Renkler onunla değerlenmiyorsa, örneğin; onsuz kırmızı kırmızılığının, mavi maviliğinin farkında değilse, beyaz yalnız o giydiği zaman güzelliğini haykırmıyorsa, sabahları onu görünceye kadar güneş doğmuyorsa ve onsuz gökyüzü geceleri aya, yıldızlara hasret değilse; Onu sevmiyorsun demektir.

O olmadığı zamanlar kalabalık içinde bile onsuz olmaktan gelen derin yalnızlığı duymuyorsan, onun karşısında bütün duyguların felce uğramıyorsa, elini tuttuğun zaman için titremiyorsa, yüzüne baktığın zaman başın dönmüyorsa; Onu sevmiyorsun demektir.

Sokakta gördüğün her yüzde ondan bir şeyler aramıyorsan, güzel bir manzara,hüzünlü bir musiki onu hatırlatmıyorsa, uykudan uyandığın zaman yaşamakta olduğundan önce onu hatırlamıyorsan, omuzlarına dökülmüş saçları, bir sis perdesinin arkasında her zaman gülen, ışık saçan gözleri aklına gelmiyorsa, durup durup avuçlarının sıcaklığını özlemiyorsan; Onu sevmiyorsun demektir.

O, kendinden önce kim olmuşsa, hepsini hiç tanımamışçasına ve bütün hatıralarını hiç yaşamamışçasına sana unutturmamışsa; Bütün kişileri ve eşyaları bir kenara itip yeryüzünde tek insan olarak sana gelmemişse, onu en azından yaşamak kadar arzu etmiyorsan ve yanındayken bile her yerini ayrı ayrı özlemiyorsan; Onu sevmiyorsun demektir.

Dünyada yaşayan öteki insanların senin için hala değeri varsa, ona karşı tutumunu toplumun köhne ve manasız kurallarına göre ayarlıyorsan ve açık açık sanki var olduğunu haykırırcasına sevgini söylemiyorsan; Onu sevmiyorsun demektir.

Yok, o senin için her şeyden değerliyse, gözünü yumduğun anda onu görebiliyorsan, o bütün şarkılarda, bütün şiirlerde, bütün resimlerde ise, ona muhtaç olduğunu söylemekten utanmıyorsan, senin içten ve büyük sevgine karşılık vermeyeceğinden korkmuyorsan, bütün bencil duygularından sıyrılabilmişsen, onun için her şeyi, ama her şeyi yapacak gücü kendinde buluyorsan, her hali sana ayrı ayrı güzel geliyorsa, karşısında kendini bir çocuk gibi hissediyorsan, istediği anda onun için ölebileceksen, onun için yaşıyorsan ve yine bir gün onu için bildiğin bilmediğin bütün düşmanlıklara karşı koyabileceksen, o her geçen dakika sende biraz daha büyüyorsa ve kendi kendine onu kendinden bile çok sevdiğini bütün samimiyetinle, inanmışlığınla itiraf edebiliyorsan, bir dua gibi adını söylüyorsan, bir gün o seni hiç, ama hiç sevmediğini söylese bile, senin sevginde azalma olmayacaksa ve ölünceye kadar onu aşkların en ölümsüzü ile sevebileceksen; İşte o zaman onu seviyorsun demektir.

O, sana sevmeyi, gerçek aşkı öğretti. Sen onu hep sevecek ve sevilmenin mutluluğunu tattıracaksın. O hiç sen olmasa bile, seni bir parça sevmese bile...

(Ü. Y. OĞUZCAN / Hüzün Şarkıları)

 

« Önceki :: Sonraki »